A.Bahtiyar GÜNDÜZ

CETVEL

Bu zamana bulalım hakiki, şaşmaz cetvel

Tuzaklar böyle garip değildi bundan evvel

Sanmıştık ki alacak hakkını her karınca

Unutuldu som çile bulutlara varınca

Gaye oldu tek mide, insanlık eski moda

Sevgi, saygı kayıptır değerler hep askıda

Hikmet, bilim, hem sanat olmuş sanki boş hobi

Nezahet, ahlak, izzet zamaneye bir fobi

Tefekküre duralım olsun hoşça akıbet

Nihayet bulsun hele bin bir türlü musibet

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

SOLGUN ZAMAN

Bahçeler solgun, tenha bak şehirler mimoza

Ne acıdır memleket insanlar düşmüş hazza

Bitiyor meşum devre kapanır tozlu perde

Yitirildi tüm denge toplum sanki sergerde

Usul usul yayıldı, kalplere düştü şüphe

Durmadı asla bir an, sevgiye kurdu cephe

Yol kaygan ruhlar ölgün, zaman eriyen bakır

Vefa çölde bir serap, çare yakıcı sabır

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

KEŞMEKEŞ

Kayboldu şimdi sema, silindi hep yıldızlar

Rüzgar eser delice, savrulur tüm yapraklar

Arzularken şu arzda samimi bir muhabbet

Kapladı bahçeleri ürpertici felaket

Kalmışız bir köşede kimsesiz hatta yalnız

Halimize değil de çiçeklere ağlarız

Yanıp gidiyor şimdi mübarek yeşil bağlar

Soran yok şimdi yazık nerede gülistanlar

Her yanda tufan dinmez sanırsın bu keşmekeş

Sarmış alemi koca acımasız bir ateş

Elbet bitecek yangın marifet çare bulmak

Bu zamanda son çözüm tulumbacı olmak

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

SESSİZ MESKEN

Genişledi şimdi çetin bir çember.

Zifiri karanlık, iniyor erken.

Ruhlara tutalım nurani fener.

Fırtına ne zalim, uçmasın yelken!

Suretler aşikâr, yükselir deniz.

Yıldırım ürkütür, kalbimiz sessiz.

Bereket azaldı, kayboldu feyiz.

Hayaller lal oldu, yıkılır mesken.

Uyutulmuş millet, sönmesin güneş.

Sanırlar dokunmaz, kimseye ateş.

İnsanlar gayesiz, nesiller serkeş.

Yok mudur hakiki, halis dert çeken?

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

GÜRÜLTÜDE DÜNYA

Zihinlerde büyüyor pek çok denklem

Ruha lazım şimdi yeni bir gözlem

Gözlere inmiş kalın, kirli perde

Düşüyoruz her gün çaresiz derde

Nefis öğrenmiş ömür boyu hile

Başa sarıyor gaddarca gaile

Şeytan kazarken vesveseden kuyu

Darma duman oldu insanın huyu

Dünyayı kapladı müthiş gürültü

Kıtalar olmuş derinden çöküntü

Nerededir şimdi özlenen rüya

Girdaptan kurtulacak elbet dünya 

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

KARA BİR DUMAN

Şarkılar büyüyor uzak zamanda

Hissederiz daim kalbin yolunda

Dertler derya olmuş bize ne gamdır

Izdırapsız hayat kaybolacaktır

Nice taze fidan kesildi bir bir

Zihnimizi tümden kapladı fikir

Etrafı kaplamış bir kara duman

Gerçeği artık yok samimi soran

Duvarlar gözleri kör etmiş şimdi

Ne olursa olsun gelir Hak va’di

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

RİYA PANAYIRI

Büyüyor sinsice nefis kulesi

Dünyada görülmedi hiç böylesi

Her yanı kapladı sahte portreler

Uzaktan sanırsın büyük ermişler

                                                   

Kalmadı vatanda herhangi bir sır

Bıktırdı artık riyakâr panayır

Bilinmiyor şimdi kim dost kim düşman

Ayân eder mutlak gelecek zaman

Dursun gayrı her yanda şu karanlık

Yağsın kalplere hakiki insanlık

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

SÜSLÜ KALIPLAR

Yetim kaldı memleket felsefemiz

Uçup gider her gün kardeşliğimiz

Sözler sadece kalıp, dışı süslü

Bedenler nefes alsa da ruh ölü

Yaşıyoruz sanki yurtta eğreti

Görüyoruz apaçık felaketi

Çıkarken karşımıza bin engel

Toprağımda kalmadı sağlam temel

Unutmadık atinin rüyasını

Kapamadık hiç ümit kapısını

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

ÇARE

Çalsın en güzel besteyi o mutrib

Güftesi olacaktır kalbe tabib

Sevda noksan ise eğer bir ruhta

Vücut da olmuştur devasız hasta

Zihin bulduysa kendine bir gaye

Yoktur bundan büyük aziz sermaye

Ahir zaman insan kayıp, bul çare

Dünya muhabbette olsun yekpare

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

UMUT

Yüreklerde ışıltılı umut var

Ruhsuz bir gönle koskoca dünya dar

Sönmüşse bedende hakikatli can

Kapladı havsalayı kapkara zan

Dağıldı toprağımda canlı fikir

Dillerde okunur elemli zikir

Dört yanımda insanlık hep perişan

Yurtta bazısının derdi olmuş şan

Geldiyse muhabbet yine kündeye

Tüm hesaplar kalmayacak öteye

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

ÜMİT

Geçen aylar, sanki kopmuş şiraze

Kalsın istikbale nurlu bir dize

Eski günler şimdi bana uzakta

O zamanlardan nice tat damakta

Yüreğimde büyür ince bir hüzün

Anılar yaşlandıkça değil küskün

Yaşamışım sonu gizli rüyada

Her şey saklanacak soğuk toprakta

Uyanacağım bitmez bir dünyaya

Solmayacak orada hiçbir boya

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

SARSINTI

Derin sarsıntı büyür dünyanın merkezinden

Asırlık rüyalar sararır kederimizden

Ütopya oldu çıktı göğe görkemli hülya

Her gün vatanımda oynanır binbir komedya

Çakallar mütemadi saldırır masumlara

Ellerini kaldırırlar yine semalara

Yolcular anlaşılmadı bulur yeni vaha

Kurarlar devasa, kutlu bir alem daha

Mayalarına hiç düşmesin çürük bedbinlik

Ferda sarar neşeyle ruhta varsa dirilik

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

SONBAHAR

Vadesi dolar her yaprağın yine sonbahar

Düşen zavallı yaprağa dal usulca ağlar

Biteviye bir yorgunluk ağaçta sonbahar

Tabiat uykuya akar durmaz ki sonbahar

Soğuyan rüzgar uzaklara taşır bir melal

Köklerde başlar usulca hüzünlü ihtilal

Dallar istikbale taşır ızdıraplı hayal

Her bitiş yeniden diriliş çünkü sonbahar

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

RÜZGÂR ENDİŞESİ

Sert esiyor şimdi öteden rüzgâr

Coğrafyamı kapladı bembeyaz kar

Bağlar budandı, gözler döndü köre

Nasıl devleşti ambardaki fare

Zihinler yakıldı oldu bir volkan

Göğü kaplıyor kopkoyu pis duman

Kayboldu duman ardında güneş

Arza yayıldı çabucak keşmekeş

Karışık ve bedbindir pek çok çehre

Rabbe niyazla gelecektir bir çare

Ruh penceresi olsa da buğulu

Yolcular son duraklardan umutlu

Tutmasın kalbi âtî endişesi

Duyulacak Hakkın dinmeyen sesi

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

TOZ

Karşımda bitmeyen koca bir ufuk

Ruh onu dinlerken kırılan çubuk

Dünya ötenin yanında uçan toz

Nefse vurmalı sağlamca tek balyoz

Madde plastikten insanda favori

Sireti olmuş sanki Çin ejderi

Çağ kopardı nice solmuş yaprağı

Kurutuyor çokça yeşermiş bağı

Bitmez içimde bin bir çeşit ayna

Yıkılınca beden her biri rüya

Coğrafyam neden koca bir haristan

Ulvi nefes gelse her yer gülistan

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

SALİM KIYI

Ömür oyun içinde büyük fikir
Göklerden gelen bir esrarlı emir

İnsan arıyor hep daimi güneş
Dünya değildir öte aleme eş

Ademoğlu doğar burada masum
Erir zaman ateşinde sanki mum

Herkes gözlüyor sağ salim bir kıyı
Sonsuzun yanında kaçtır son sayı

Hakikati ararken kalmaz boyut
Elveda der süse bürünen somut

İnsan olmalı arzda akil tüccar
Devran döner ceset olur tarumar

Akıl aramalı sırlı kılavuz
Ömür çabuk buharlaşıp giden buz

Nurlu yolu bulmak zor ve karışık
Elbet düşer bu yola sonsuz ışık

A.Bahtiyar GÜNDÜZ

DİLSİZ MUCİZE

Ömür sanki zaman çölünde vaha
Sandım sürer, bitmeyecek bir daha

Bulutlar geldi geçti hep ufukta
Aldanmışım geliverdi son nokta

Yıllar olmuştu evvelin kopyası
Çıktım tepe tepe umut dünyası

İnsan dönüyor zamanla dilsize
Arıyor çaresizce bir mucize

A. Bahtiyar GÜNDÜZ

YILLARIN ÇARKI

Ruhumu kaplar, iflah olmaz bir pas.

Kalbim tutar, sanki acıklı bir yas.

Ufkumda görünür, şimdi sonbahar.

Yıllar, Azrail’in torbaya dolar.

Kaybolan anılar, yürek kederi.

Bilirim, hiçbiri de gelmez geri.

Durmuyor, asla hayatın çarkları.

Sarmalar beni mazinin kolları.

Ömür; ışıltılı, kıymetli kâse.

Kulak versin, artık hakiki sese.

 

 

 

 

A Bahtiyar GÜNDÜZ

AMANSIZ SANDIK

Açılır vakti gelince nice gizli perde

İnsan düşecek o an amansız bin bir derde

Gönlü olmamışsa boş hislerden hep azade

Çekecek onu, zamanı yutan en son belde

Duruyor şu hayatta bazı zaman mantık

Konulunca serin toprağa tahta sandık

Eylemişse kendine günahı acı katık

Demez mi, eyvah dünya şimdi nereye vardık

Büyük avcı çekmeden o dermansız tek oku

Hayat güneşin sönmeden hem kalbinle oku

Bırak artık sahte saltanatta azı çoku

Son vatana yıpranmaz iman kilimi doku

A Bahtiyar GÜNDÜZ

İNANÇ ÇEKİRDEĞİ

İnanç kalpte, nurlu bereketli bir çekirdek

O çimlenmeden huzur ve neşe gelmeyecek

Ruha kazandır Allah yolunda doğru hüküm

Çözülür elbet şeytanın attığı her düğüm

Kişi etmez ise gençlikte nefsini ıslah

Bulamaz öte âlemde kendine bir felah

Nefis koysa bile önüne aşılmaz dağlar

Sabırla çözülecek nice füsunlu bağlar

Takipçisi ise eğer bir derin ulunun

Görür parçalandığını kalpteki bin putun

Değildir ölüm bize ürkütücü kıyamet

İnanırken küfre düşmektir derin felaket