Salih HİLMİ

SUSKUN

Ben kırılıyordum camlarda
Narin saçlarınsa uçardı med-cezir kaldırımlarında
Yangın hüzünlü fakat avare gölgeler arar
Kırık bir kalp ihanet eder gül kuruyup kalınca

Pervaneler mum ararken
Ben yorgun musibetlerin sancısını çekerim
İçimde esmer sevdalara marş okutulur
İshakkuşları dallara konunca

Sarhoş hançerler elbet paslanacak
Tabutlar denize bırakılırken
Ruhum buruk sultanların postunu alacak
Usandım bahar gözlü uçurumlardan
Yolum hep suçlu, dudaklarım suskun

Salih HİLMİ

SAVRULUŞ

Köprüler kurayım nehir kıyısında
Yüreğim köz, dağ  uçurumlarına düşer
Muhacir türküler söyle bana
Hepsi hayat dokunuşlu olsun
Artık devir fırında yanma vakti midir?
Nesiller toz olmuş göğe savrulan
Bulutlar kar, yağmur değil gamsızlık döker
O posta güvercinleri yalan taşımaya sevdalı
Büyü hep büyü mayalar çerçeveler
Toz toprak çocuklarından haz çocuklarına
Sis katman katman uzaktan en yakına

Salih HİLMİ

KENDİ BAŞINA

Pencere önünde bir saksı
Sanki evin kedisi
Hem özgür hem mecbur
El kadar bahçedir yeşerir
Hepsi gibi çiçek açar
Hepsi gibi solar

Güvenli bir limandır pencere önü
Çiçeği, yaprağı , dalları rüzgara açık
Kendi başına bir ada
Seyrederken sokağı
İçinde ne hayaller saklı

Kış gelir eve çekilir
Yağmur, kar yağarken sokakta
İçine bir hüzün çöker
Sokakta ağaçlar güze, kışa boyun eğer
Şimdi saksı derin hayaller kurar
Kış bitince yine çiçeklenir toprağı
Bahar gelende etraf  şen şatır

Salih HİLMİ

ORMANDA RÜZGAR

Kumrular ötüyor ormanın derinliğinde
Rüzgar sallar dal uçlarını usul usul
Akar nehir tüm canlılığıyla
Gürültü büyür her yanda
Zaman erimiş, mesafeler kaybolmuş şimdi

Uzar göğe çeşit çeşit ağaç gövdeleri
Mağaralar suskun, sakinleri uyandı uyanacak
Uzak bir tepede kimsesiz ceylanlar koşturur
Bir söğüt altı huzuru indirir semadan iplik iplik
Meyve ağaçları ikramını sunar cömertçe

Kumrular ötüyor ormanın derinliğinde
Sesler, yeni renkler katıyor kendine
Gökkubbe mavi maviyken şimdi siyaha çalmakta
Ve ben, taze ümitler peşindeyim
Çünkü mavilik kaybolmasın yüreğimden

Salih HİLMİ

SAKLI

Hisarlar gördüm ardında ağaçlar
Meyve meyve durur zamana
En güzel meyveler saklı
Şarkılar tatlanır özlerinde
Yürür geleceğe şarkın çocukları

Kayalar şak şak edecek her filizde
Beton direnir, direnir
Alınyazısı saati yakın
Her boş direniş elbet darma duman olur
Yiğit yiğit sabahlardan
Yiğit yiğit ikindilere

Gaye bayraklar akşamı karşılasın
En güçlü rüzgarlarda bile
Gök parçalanmadan, yer depreşmeden

Salih HİLMİ

ÇILGINLIK

Ziyafetinize devam edin ey robotlar, çılgınsınız
Çatallarınız, bıçaklarınız ne güzelmiş
Şişman adamlar dost musunuz siz?
Çocukları aldattınız kırmızı balonlarla
Şekerle kandırırken uyuşturdunuz
Gündüzleri gece ettiniz soyguncularınızla
Mücevhere doyamadınız
Sihir her yanınızı sarmış
Abarttınız bayım, cüsseniz kurbağa
Fillerle yarışıyorsunuz sarhoşsunuz, ayılın
Ne vakit size elveda diyeceğiz?
Gözlüklerinizi takın okuyun haberi
Masallar anlatılıyor her gün büronuzda

Gitarımı getirin size Fransız soneler okuyayım
Psikologlarınız ruhunuzu tartsın
Açılın anlatın, bunalmışsınız
Gözlükleriniz ne okuyor bayım?
Rekorlar kitabında size müstesna bir yer
Bir coğrafya nasıl tarumar olur?
Evet silindir operatörü olsaydınız
Ne iyi olurdu!
Hiç olmazsa helal ekmeğiniz olurdu.
Hem böyle kırmızı  asfaltta yürütmezdiniz
Biz siyah asfaltta daha bahtiyardık.

Salih HİLMİ

MAHALLE UÇURUMU

Kırmızı karanfiller düştü mahalleye

Sokaklar kırmızılar giyindi

Korkusuz yıldızlar söndü bu yerde

Sen tuhaf hayallerinde yittin

Mahallede uçurumlar doğurdun

Senin yolun hep arzu çeşmeleriydi

Gözün akbaba gözü sanki

Ürküttün gülü, bülbülü

Neşe mahalle kokusuydu

Sevda yayılırdı çiçeklerde

Bahtiyardık küçük insanlar olarak

Yaşardık, koklardık neşeyi ve sevdayı her daim

Bir kış günüydü mahallede

Hicran bulutları taşıdın umarsızca

Sustum, anlatamadım hatırlarsın

Sözlerin bir bombaydı, düşünmedin

Günler yıl oldu bana

Bir kibrit ateşledin mahallede

Nice ağacı yaktın sinsice

İtiraf et kendine, değişmişsin

Bırak bu mahalleyi, bulutları kuruttun

Kuraktır tüm çevre, her köşe

Cümle bulutla ruhum gamlıdır benim

Git uzak bir mahalleye, bekle akıbetini

Salih HİLMİ

KULCUK

Üretirsiniz kulcuk üretirsiniz

Putların şafağıdır yine, yeniden

Kuluçka makineleri seri üretimde

Pulcukla kulcuk enflasyonu

Kalite derdiniz yok

Pulcuk çoksa problem mi var?

Ah ne çok zenginsiniz siz!

Atarsınız yemlerini berhudardır hepsi

Bitmiyor çağın oyunları

Bu putçuklar pulcukla kulcuk bulur durur

Kurusun kuruntunuz, sussun putunuz

Şuurunuz ruhunuzu tutsun

Salih HİLMİ

KELİME YÜKÜ

Şimdi kış çocuğum
Ağaçlar kupkuru
Bak uzaklarda bahar
Başka boyutlarda renkler var
Şimdi kış çocuğum

Etraf buzdan hapishane
Zemheri artık, paltosuz çıkma şehre
Zemin kaygan, yol sanki cam
Gölgen üşüyor güneşte
Etraf buzdan hapishane

Beyazdan siyaha bir seyahatteyiz
Kar tanesinde çığ görürüz
Bir çiçekle düşteyiz baharın
Tek kelimeye destan yükleriz
Beyazdan siyaha bir seyahatteyiz

Salih HİLMİ

 

VOLKAN GRİSİ

Pirim, sende dert çok;  ama hayat da cazip renkli oyuncağı gani dünyanın.
Arkadaşım bir drone almış, Suriyeli çocuklara onunla pizza dağıtacakmış.
Hem karınları doysun hem şaşırıp mutlu olsunlar diye. Ne insanlar var!
Hayat yeni senaryolar yazıyor bana.
Bir gün fight clup, bir gün matrix, bir gün battal gazi, başka gün çağrı filmindeyim.
Kimi zaman tambur dinliyor ama aklım hep Brahms’ın konçertosunda.
Pirim peki sen Farjad’ın ağlak parçalarını hiç dinledin mi?
Pirim ben günahkarım, sen hakkaten mübareksin.

Günahlarım lime lime.

Üzülürüm, ama tövbeyi çok unutuyorum.
Kasa kuyruğuna girerim hep birilerine sıramı veriri, acırım onlara.
Hesap vermekten korkuyorum Pirim.
Benim alışveriş arabam hep doluydu, hesabım da zor.
Pirim senin kredi kartının bonusu yok mu?
Bana bir iyilik etsen
Tövbe, tövbe…
Bence de tövbe!

Bazı arkadaşlarım yurtdışında.

Oralar daha insanmış hem de topraktan.
Burası hep robot olmuş.
Bazen makine yağı içmek istiyorum.
Pirim hani ben Pinokyo’ydum, tahtaydım?
Ne ara mekanikleştim?
Ahh Nazım, bunlar hep senin kafandan çıktı.
Hepimizi makineleştirdin, ortalıktan kayboldun.
Pirim bazen küfrediyorum, ağzım bir tuhaf şimdi.
Gıybet, dedikodu gırla.
Pirim ben neden böyle dertlere duçar oldum?
Mevla beni affeder mi?

Pirim camekanlara bakamıyorum caddelerde.

Hep dünya ışıltısı, kaptırıyorum kalbimi onlara.
Pirim, ben ötede böyle dünya eşyaları mı sergileyeceğim?
Bir arkadaşım var, adı Göksel.
O çok iyi, şımarmamış.
Bana ümidini kaybetme diyor.
Pirim geçen gün gözlüğümü kaybettim, artık dünyayı başka görüyorum.
Hep gözümün önündeydi halbuki.
Ümidimi de çalmışlar, nasıl bulurum? Pirim, sen söylesen…

Günahlarım her yıl yeni bir dağ doğurur

Ve her dağ, yeni bir volkan.
Dumanı sağa sola savrulur.
Pirim, söyle ben bu sıradağları öte aleme taşırken yorulmaz mıyım?

Salih HİLMİ

KAYIP SÜKÛNET

Duvarların ötesinde yeni bir alem

Bin şimdi hayal bulutlarına

Gözler kapıdır, ruh semasına

İçte evrenler gizli, sırlı evrenler

Zaman halka halka

Binlerce an, binlerce ben

Düne köprü kur, yarına kanat aç

Bugünde gez, düşme dipsiz zamana

Ah akıl, ruhu kavrayamadın dağınıksın

Kayboldun labirentte, yok mu haritan?

Parçaladın kalbinin duvarlarını nafile

Dünya kandırdı, sürüklendin bir o yana bir bu yana

Şaşırdın bu kadar maskeye, bakışa

Ve aldandın, yazık!

Hani o masumiyet?

Anıların, soruların, acıların, rüyaların

Bir anka kuşunun kanadında ve uzaklarda

Parça parça tarihin, parça parça sen

Hep helezonik daireler peşindesin

Yitti ve gitti mazin

Yine ve yine nice derdin takibiyle düştesin

Ateşte yürür, Firdevs hayaliyle gezersin

Felek bin bir piyesle deli elbisesi giydirir

Artık sükûnet yağmuru yağsın ruhuna

Yağsın da kalmasın kuraklığın

Aş uçurumları, kur yepyeni bir dünya

Karanlığın saltanatına son ver

Ümit fidanları dik, sula hüznün yaşlarıyla

Sabret, yıkılma.

Devril, bir daha devril, vazgeçme.

Birleştir hayatın tüm yapbozunu

Gör içindeki ışığı

Büyüt daha iyi büyüt kalbinin ışığını

Dağıt insanlığa

Kurulsun ışığında nice ümranlar

Salih HİLMİ

SİVRİSİNEK

Kör, topal sivrisinek kör, topal

Muhakemesiz, Nemrut’un beyninde fısır fısır

Döner minik varlık kafatasında Nemrut'un

Kerpiç yaptın halkları kulene 

Zift ettin sözcükleri, kule muhkem olsun derdiyle

Yedi kat çıktın göğe, ne gördün orada ey şaşkın?

Kepaze sultan yazıldın tarihe

Ok çekerken göğe maskaralıkta sınıf atladın

Bir rüzgar, bir sel yıkarken kuleni

Karıştırdın tüm halkları birbirine

Nemrut de bana, hangi yarım tilkiler yoldaşın?

Kezzaplı tahtın mümessili Nemrut

Güneşi batıdan doğuramadın uğursuz.

Korkmadın mı İbrahim ateş denizinden?

Mancınık, utanmadın mı ağacından?

Siz ey halk, taşırken odunları aylarca

O ateş size değmez mi sandınız?

Alevler arlanırken yakmaya, insanlar harlandı yakmaya.

Kör, topal sivrisinek kör, topal

Fısır fısır dolaşır kafatasında

Döner sinekçik, tat acıyı Nemrut

Hani can verir, can alırdın

Ufak, zayıf sivrisineğin kölesi

Vur kafanı taştan duvarlara

Durulmaz kafan, susmaz fısırtı

Tokmağı vururken dostların

Rahatladın bir daha rahatladın

Vah ki vah Nemrut durmadı fısırtı

Taze bir tokmak daha arzuladı ruhun

Parçalandı, paramparçaydı artık kafatasın

Kör, topal sivrisinek feda etti kendini uğursuza

Nemrut sana ağıt yakmasak da sivrisineğe ağıt borcumuz olmaz mı?

Salih HİLMİ

Vladimir Kush

NEFTİ ZAMANLAR

Mantık savaşları yeni bir volkan doğuruyor

Ketum adamlar yüksek koltuklardan düştü

Kargalar boy aynasında kartal düşü görür

Rap rap gelir nefti bir zamanda sultan

Uzun yapraklar sarardı tropikal ormanlarda

Yasak meyvelerle esrik kafalar sır tutamıyor

Tankla yola çıkan şifasız dertlere müpteladır

Gardiyanlar dar zamanlar umarken

Düştü talihlerine hanümanlar, kör heyecanlar

Hüsnü zan şafağında beklerken safiyane

Holigan koroları iğrenç senfoniler tutturmuş

Nefret üretilmiş gün yüzü görmeyen atölyelerde

Lacivert gemiler cesur okyanuslara ümitle açılır

Salih HİLMİ

NEFESİ KESİLEN BULUT

Acının kederi gözlerimi çiviledi duvara

Ölüm darbeleri çılgın bir şarkıdır zihnimde

Ruhumu süpüreyim gözyaşı tuzuyla

Yalnızlık kasırgası uçursun beni uzak dağlara

Zambaklar açılır dimdik dağ uçurumlarında

Atım yoruldu bozkır akşamları bitmiyor

Dar zamanlara erdim, yaşım gençtir benim

Cennetin ırmaklarından bir tas su getirin

Bana sonsuz merdivenler bayramdır

Tırmansın nefesi kesilene kadar inanan bulutlar

Eski ağrılarım nüksediyor şubat gelince

Arıları özlüyor, güneşi onlara saklıyorum

Heyecanım köpürmüyor şimdi, cesur değilim

Eflatun tayyareler uçuruyorum ermiş ülkelerine

Kalbim yaşlandı dilsiz olmak istiyor, vızıltılardan ürpermiş

Küçülsün kalbim, uyku denizlerinde yolculuğa susamış

Salih HİLMİ

KUNDURA ÇAMURU

Gıcır gıcır kunduranla

Gıcırdayan hayatı adımla

Sular kaplamış sokakları

Kunduran pırıl pırıl adamım

Çamur olacak çamur

Uyanık kal uyanık

Bağcıklarına bak dolanmasın ayakların

Karışmasın sağın solun

Yıkılma sonra hızlı adımlarında, koşar adımlarında

Toz kalktı çatılardan, çamur kaplamış yapıları

Yapılar dağlarla yarışır

Bulutlara karışır sabahları, akşamları

Koca koca bloklar

Barınağımızdır taş kovuklar

Kapkara bulutlar kat kat, yıkılır

Maskaralık alkışlanır burada

Ardından çullanılır yıkılana

Kaybolmasın umudun

Yukarı bak, ta yukarı

Orada bambaşka yıldızlar

Yaşanılır koca yıldızlar

Ancak uzak, çok uzak

Varsak da korkutucu

Muammadır uzak yıldızlar

Hayat bulmacamızın yanıtları artık başka boyutta

Salih HİLMİ

John Brosio

TAYFUN

Çekirdeğe gidiyoruz ta çekirdeğe

Dönüyoruz, ha dönüyoruz

Nasıl bir dönüşteyiz böyle?

Denizler yükseliyor, denizler yürüyor

Taştan kuleler titriyor rüzgarla

Gökte yıldızlar hazan yaşıyor

Kasvetli küre avangard yörüngeler keşfinde

Gangster heyulası kaos faciasıyla esrik

Otağı sakin çasar, avenesiyle taşkın hayaller avında

Akvam çasara kurban

Atılır muttasıl kıpkızıl volkana, ütopik halüsinasyon adına

İtirazcı, sana taptaze linç sillesi

Susalım, efsunlu sanki taraftar

Maç kabusunda fikstür icrasında şaşkınız

Taraftar coştukça coşar divane hareketlerde

Ah amigolar, deli amigolar tezahüratınız durmuyor

En kaçık sloganları ürettiniz böyle

Atıyorsunuz golleri nefes almadan

Ancak her gol kendi kalenize

Gözler değil akıl ve irfan kurumuş

Tufan patladı deniz yaklaştı

Taştan kalelerde dalgaların gölgesi

Kasırga sallıyor süs ağaçlarınızı

Yıkılıp gitmekte birer birer meydanlar

Kasıp kavurur tayfun, tahtlar yalpalıyor

Kaleme ışıktan mürekkep çekilmiş

Eski dünya parçalanırken yeni bir dünya filizleniyor

Salih HİLMİ

TAMAHKÂR YAMAKLAR

Gece büyüyor, karanlık büyüyor çocuk

İshakkuşları susmuş, yarasalar bîhuş

Ateş sarıyor şehirleri

Trajedi, büyük gayyalar peşinde

İfritler yıldızları örterken göğümüzde

Kuşlar kaçıyor ve sabah ne vakit?

Labirentte kaybolan körleriz şimdi

Topal korsan çolak korsanla ortak

Yelkenler kırılacak, gülleler art arda atılırken

Gudubet simalar köhne fikirlerle sarhoş

Küpçüler hüpletirken yetim diyarı

Değnekçi müstebitler, ahaliye kreatör sevdasıyla mahmur

Kripto klan mensupları bodyguardlarına bakar

Bodyguardlar topuzla vurma tutkusunda

Tamah yakıcı tamah

Düşkünlerin zincirinden kopamıyor

Çek hepsini ardın sıra

Remilci bak sen de fallarına

Yalanlarınla avut, uyut her birini

Ah cellat, baltanı kim biledi böyle?

Ruhumuz bunca cürme dayanmaz artık

Ancak hatırımızda şair

“Çok görmüşüz zevâlini gaddar olanların

 Hengâm-ı fırsatta dil-âzâr olanların”

Salih HİLMİ

DEVRAN

Helvanız bitiyor bayım, işte son kaşıklar

Divitiniz kuruyor kış gelince

İmbat istediniz poyraza kaldınız

Şimdi zemheri ve zartanız gülünç

Cemiyetiniz mualla değil mecbur

Bulamaç hevesler kapitale teslim

Edvarınız firavunun ehramıyla yarışır

Smokin giymişsiniz bayım

Penguenler cılk çıkanı sevmez

Uçarı taşeron raksları bilmez onlar

Kutup sınırında pürşevk hepsi

Müsadere tellalına prim vermez hiçbiri

Bayım sizin ne çok lakabınız var

Kayser veya şah

Firavun yahut önder

Çomarlarınız yetinmez yenisini bulur

Çün efedileri kıymetlileri

O ayaktaysa dalkavuk da mümtaz

Nazargahı şef olan rehinenin devranı şimdi

Ancak her devran bitmeye mahkum

Salih HİLMİ

BEŞİK

Yem atalım balıklara Pinokyo

Boğazlarına koca koca yemler

Zorlasın kursakları

Mürekkep denizlerinde fırtınalar çıkaralım

Sıkılırsak bir fırtına daha patlatalım

Bir doğudan bir kuzeyden

Aaa, hatırı kalmasın güneyin

Ya Batı?

O fırtına anası, zaten doğurur bir tane

Beşiğimizi şiddetli rüzgarıyla sallar

Şimşekler, yıldırımlar ninnimiz artık

Huzursuzluk yorganımız

Biz ortadoğuyuz mirim

Ne çok pinokyomuz var

Burunları uzar da uzar

Güleriz, severiz bu tahta kafaları

Çocuksudur sabıkan

Salıncaklarını hep bir dalga sallar

Zürafa yarışındadır pinokyolarımız

Yüksek topuk giyme sevdası nöronlarında

Saf pozları, Kırmızı Başlıklı Kız saflığı

Kurtlar, hain kurtlar “ham!” yapacak şimdi

Bir ayı da kenarda

Pay sevdası yüreğini sarmış 

Oyuncak ayıcık sandın, ama hep rolmüş

Şef, bu nasıl adalet?

Bir fili dağa yükledin, bir file dağ yükledin

Develer çekildi, artık fil harbi

Bana bir mandolin getirin

Şu kenarda şarkı söyleyelim

Zaman tükeniyor, atlar yorgun

Yeni oyuncular satranç tahtasında

Taşların azaldı Pinokyo

Burnun uzadı, uzadı

Ayağına dolanıyor

Kurbağa prenslerin öküze döndü

Bir daha bir daha oyun kurma sevdası

Ah bu tahta, oyun tahtası kan oldu hep

Pinokyo, Gepetto Usta geliyor

Elinde ateş

Kuklasını yaktı yakacak

Salih HİLMİ

DALGALAR

En güzel şiiri oku gelen dalgalara

Korkma, dimdik dur, ak dalgalara

Sıradağlar uzansın köpük köpük

Gevrekçe gül dalgalara

Yıllar yıllar evvel, deniz mülayimken

Tutardık uslu dalgalarından

Şöyle bir silkelerdik bulanık deniz halısını

Dibi belliydi sanki

Ahh, sahilinde yürürdü topluluklar sakin sakin

Gökte bulut kıyamı vardı ama ruhlar munis bir kumsaldaydı

Yağmur yağardı sahilde, elimizde şemsiye ne gam

Temkinli bizler, güya bulut tabloları keyfindeydik

Dolunayı sahile indirmiştik

İşte diyorduk dolunay, burada yanımızda

Işıldatıyordu kıyıları, mehtap hülyaları görüyorduk

Sonra deniz çekildi

Bir satranç kuruldu sonra

Maskeler kıyıya vurdu sonra

Piyon, vezir, şah, fil, at ve kale karıştı sonra

Dalgalar büyüdü sonra

Taşlar bir daha dizildi, bir daha dizildi

Oyunlar karıştı, hileli zarlar atıldı sonra

Uğultu uğultu kurudu ruhlar

Dalgalar tsunami kıvamında artık

Vuruyor günbegün kıyıya balinalar

Vah ki, ne konuklara sığınaktı koca koca balinalar

Uzak hırçın dalgalar vururken kıyıda

Kemanıyla Farjad hazin nağmeler çalar bir kaya parçasında

Yer ve gök karışıyor artık

Düzler ters, tersler düz oluyor

Yerçekimine meydan okur nesneler

Balinaların ruhları göğe çekilir, akbabalar yerde tenezzüh eder

Çünkü balinalar, ah balinalar kurşunlanıyor kıyıda

Zaman eriyor avucumda bakır gibi

Ateş olmuşum akşamlarda

Zaman eriyor avucumda

Ahtapot eyvah ahtapot

Kaç kolun vardı senin, kaç kolun?

Her kolunu farklı renge boyamışsın ahtapot

Dalgalara gizlenmişsin ahtapot

Dalgalar büyür de büyür

Bu dalgalar seni de atacak kıyıya ahtapot

Kara kızıl gözlerin elbet bir gün göğe bakacak

Haydi son oyununu kur ahtapot

Dalgalar büyüyor ahtapot, büyüyor

Nuh’un gemisine dalgalar çarpsa da

Kolların uzansa da ahtapot güverteye

Nura hükmün geçmez ahtapot

Ah soytarı ahtapot, yavruların denizi kaplamış

Deniz çekilir ve can çekişirsin bir kıyıda

Şair korkutmasın seni dalgalar

Dalgaların dizgini kimin elinde?

Gör köpükten dalgaların ahirini

Kelamın susmasın şair, susmasın

Ayinler söyle, mezmur oku cesim yığına

Durur dalgalar elbet bir sayhayla

Son dua ve tek narayla