Ragıp mirzade

DİVAN ŞİİRİNDEN SEÇMELER

B1-Ayş ü nûş eyle bugün amma gam-ı ferdâyı

Sana ısmarladılar mı bu yalan dünyayı

 iBN-i KEMAL (gam-ı ferdâ:gelecek günlerin derdi)

2-Ey kadri bülend pâdişeh dur

 Lutf et şeb-i Kadr kadrin artur

 FUZÛLÎ

3-Anı hoş tut garîbindir efendim işte biz gittik

Gönül derler ser-i kûyumda bir dîvânemiz kaldı

 HAYÂLÎ

4-Hayâli devlet-i bî-i'tibâra bakmadın gittin

Bize bestir bu kim dillerde bir efsânemiz kaldı

(bes:yeter,kâfî) HAYÂLÎ

5-Zâlimlere mehil olmasa matlûb-ı ilâhî

Bir demde yıkar âlemi mazlûmların âhı

GiRiDÎ SIRRI PAŞA

Salih HİLMİ

SAVRULUŞ

Köprüler kurayım nehir kıyısında
Yüreğim köz, dağ  uçurumlarına düşer
Muhacir türküler söyle bana
Hepsi hayat dokunuşlu olsun
Artık devir fırında yanma vakti midir?
Nesiller toz olmuş göğe savrulan
Bulutlar kar, yağmur değil gamsızlık döker
O posta güvercinleri yalan taşımaya sevdalı
Büyü hep büyü mayalar çerçeveler
Toz toprak çocuklarından haz çocuklarına
Sis katman katman uzaktan en yakına

Ragıp MİRZADE

DİVAN ŞİİRİNDEN YILDIZ BEYİTLER

1-Mecnun ne bilir kaaide-i nâz u niyâzı
 Aşık mı sanır kendin o meczûb-ı muhabbet
NEFİ

2- Gönül ne gök ne elâ ne lâciverd arıyor
 Ah bu gönül bu gönül kendine derd arıyor 
NEFİ

3-Tut dilüni eyleme la'l-i leb-i cânânı medh
Bendeye lâyık degüldür eylemek sultânı medh
 ADLİ

4-Havf ider sanma mahallende Necati'den rakib
Pâdişâhum bellüdür kimi seg gedâdan korkmaz
NECATİ

5- Işk elinden akl âciz olduğun ayb eylemen 
Bir raiyyet var mıdur kim pâdişâdan korkmaz
NECATİ

Salih HİLMİ

KENDİ BAŞINA

Pencere önünde bir saksı
Sanki evin kedisi
Hem özgür hem mecbur
El kadar bahçedir yeşerir
Hepsi gibi çiçek açar
Hepsi gibi solar

Güvenli bir limandır pencere önü
Çiçeği, yaprağı , dalları rüzgara açık
Kendi başına bir ada
Seyrederken sokağı
İçinde ne hayaller saklı

Kış gelir eve çekilir
Yağmur, kar yağarken sokakta
İçine bir hüzün çöker
Sokakta ağaçlar güze, kışa boyun eğer
Şimdi saksı derin hayaller kurar
Kış bitince yine çiçeklenir toprağı
Bahar gelende etraf  şen şatır

Ragıp MİRZADE

DİVAN ŞİİRİNDEN YILDIZLAR

1-Dehr bir bâzârdır her kim metâın arz eder 

Ehl-i dünya sîm ü zer ehl-i hüner fazl u kemal

 FUZULİ

2-Ne fitnedür yâ Rab bu kim bir dil-berün her gamzesi 

Bir demde bin cân almasa dirler bu fettan olmamış 

AHMED PAŞA

3-Şol ömr kim sensüz geçer ol ömr zâyi ömr imiş 

Bir cân kİ anun cânânı yok ol cân dahi cân olmamış 

AHMED PAŞA

4-Aşk ile viran iden gönlini ma'mûr istemez 

Hâtırın mahzûn iden bir lahza mesrur istemez 

AVNİ

5-İltifât eyler sana ey dil o şâh-ı nîk-baht dıraht 

Meyl ider elbette hâke mîvedâr olsa 

ŞEYHÜLİSLAM YAHYA

Salih HİLMİ

ORMANDA RÜZGAR

Kumrular ötüyor ormanın derinliğinde
Rüzgar sallar dal uçlarını usul usul
Akar nehir tüm canlılığıyla
Gürültü büyür her yanda
Zaman erimiş, mesafeler kaybolmuş şimdi

Uzar göğe çeşit çeşit ağaç gövdeleri
Mağaralar suskun, sakinleri uyandı uyanacak
Uzak bir tepede kimsesiz ceylanlar koşturur
Bir söğüt altı huzuru indirir semadan iplik iplik
Meyve ağaçları ikramını sunar cömertçe

Kumrular ötüyor ormanın derinliğinde
Sesler, yeni renkler katıyor kendine
Gökkubbe mavi maviyken şimdi siyaha çalmakta
Ve ben, taze ümitler peşindeyim
Çünkü mavilik kaybolmasın yüreğimden

Metehan FİDAN

MERHAMET YOK NEFSİME

Bu dünyanın vebali ağır geldi boynuma,

Ne eksem yaban gülü ne yapsam ki tersine,

Menfi bir hikayeden çalınmış ki alnıma,

Bu nizam yalan gülen fırtınadır mevsime,

İnan ki inancımdan merhamet yok nefsime..

Hakikat sorgun demi, yorgun de mi zamana,

Nedamet kirli bir yüz, yangın de mi samana,

Anladım ki geceden hatıradır sabaha,

Bir zehir ki korkudan renk veriyor yüzüme,

Haşyeti dilden olan merhamet yok nefsime..

İnsafım delik deşik, vurgunlara emanet,

İrfanım da alışık, yüz boyalı hıyanet,

Gönül her dem karışık, her dem bana ihanet,

Anlarım ki kusurum fazla gelir kendime,

Merhemim çok aksine, merhamet yok nefsime..